Niet verdwenen uit onze herinnering: het verhaal van Gordon Springsteen
- Forever Promise Project
- 23 jun
- 4 minuten om te lezen
Onder de namen die Ron Springsteen in zijn familiegeschiedenis met zich meedroeg, was die van zijn neef, Technical Sergeant Gordon Lee Springsteen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog diende en in maart 1945 in Duitsland sneuvelde. Ron wist dat Gordon in de Tweede Wereldoorlog had gediend. Hij wist dat hij in maart 1945 in Duitsland was omgekomen, slechts enkele maanden voordat de oorlog in Europa ten einde kwam. Maar zoals bij zoveel gesneuvelde militairen leefde Gordons verhaal in stilte voort in het familiegeheugen, bekend in fragmenten en doorgegeven door degenen die van hem hadden gehouden.
Dat veranderde nadat Rons moeder in 2006 overleed. Terwijl hij haar bezittingen doornam, vond Ron twee handgeschreven brieven die Gordon tijdens de oorlog vanuit Duitsland had gestuurd. Ze waren tientallen jaren zorgvuldig bewaard gebleven. In die brieven was Gordon niet langer alleen een familielid dat was gestorven voordat Ron oud genoeg was om hem te kennen. Hij werd een jonge man die naar huis schreef, met warmte, humor en genegenheid voor de mensen van wie hij hield.“Gordon kwam voor mij ineens tot leven,” zei Ron later.
De brieven openden een deur. Ron begon zich verder te verdiepen in Gordons leven, zijn militaire dienst en de plek waar hij begraven lag. Hij ontdekte dat Gordon rust op de Netherlands American Cemetery in Margraten, te midden van duizenden Amerikaanse soldaten wier offer al generaties lang wordt geëerd door Nederlandse burgers.
Voor veel families in de Verenigde Staten is de afstand tussen thuis en Margraten meer dan geografisch. Die afstand is emotioneel, historisch en vaak ook generaties diep. Veel nabestaanden hebben nooit bij het graf van hun dierbare kunnen staan. Velen weten niet dat er in Nederland al tientallen jaren iemand langskomt, herdenkt en zorgt.
Via het Forever Promise Project ontdekte Ron dat Gordon niet alleen was. Hij vulde de vragenlijst in om in contact te worden gebracht met de Nederlandse adoptant van Gordons graf. Tegen die tijd waren veel van Gordons naaste familieleden overleden, en Ron voelde de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat Gordons leven en offer niet zouden worden teruggebracht tot alleen een naam en een datum. De verbinding die daarop volgde, gaf Gordons verhaal nieuw leven.
Ron werd in contact gebracht met Peter Souren, wiens familie Gordons graf had geadopteerd. Peter eerde Gordon al meer dan vijftien jaar, lang voordat hij de details van Gordons leven kende of contact had met zijn familie in Amerika. Via Ron ontving Peter een foto van Gordon in uniform en kwam hij meer te weten over de man wiens graf hij al die tijd trouw had verzorgd.
Voor Peter is de adoptie een verbintenis die voortkomt uit dankbaarheid en van generatie op generatie wordt doorgegeven. “De eer om Gordons graf te adopteren betekent heel veel voor mij,” vertelde Peter. “Het begon met mijn vader. Hij was degene die mij voor het eerst kennis liet maken met het idee om het graf van een soldaat te adopteren, om zo zijn offer te eren.”
Dat plichtsgevoel bepaalt nog steeds hoe Peter en zijn familie Gordon herdenken. “Het is een rol die ik zeer serieus neem, omdat die ons herinnert aan het enorme offer dat deze jonge soldaten hebben gebracht, onder wie Gordon, die hun leven gaven zodat wij in vrijheid konden leven,” schreef Peter. “Mijn familie en ik zijn diep dankbaar voor hun dienst en voor de levens die verloren zijn gegaan voor zo’n nobel doel.”
Voor Ron en zijn familie is het diep ontroerend te weten dat Gordon in Nederland zo trouw wordt herdacht. Een verhaal dat ooit vooral voortleefde in familiearchieven en oude brieven, reikt nu tot over de Atlantische Oceaan. Gordon wordt herinnerd door zijn Amerikaanse familieleden en door zijn Nederlandse adoptanten, die elk een ander deel van zijn nalatenschap bewaren.
Dit is de belofte die centraal staat in het Forever Promise Project: ervoor zorgen dat deze verbindingen niet verloren gaan. Elk graf vertelt een verhaal. Elke adoptant draagt een daad van herdenking met zich mee. Elke familieverbinding helpt om een vollediger beeld te herstellen van een leven dat door de oorlog werd onderbroken. In het geval van Gordon Springsteen bracht die verbinding bewaarde brieven in een Amerikaans huis, een verzorgd graf in Margraten en twee families samen, verenigd door dankbaarheid.
Weggegaan, maar niet vergeten.
Het Forever Promise Project brengt familieleden van Amerikaanse militairen die begraven liggen of herdacht worden op de Netherlands American Cemetery in contact met de Nederlandse adoptanten die hen eren. Als uw familie een dierbare heeft die daar begraven ligt of wordt herdacht, nodigen wij u uit om onze vragenlijst in te vullen en te helpen deze betekenisvolle verbindingen voor toekomstige generaties te bewaren.
Wij zijn Ron Springsteen dankbaar dat zij Gordon’ verhaal met ons heeft gedeeld, en Peter Souren en zijn familie voor de zorg en toewijding waarmee zij zijn graf eren. Als u een verhaal over het Forever Promise Project wilt delen, horen wij graag van u. U kunt ons schrijven via info@foreverpromise.org.
Opmerkingen