“We Kunnen Ons Leven Niet Meer Zonder Hen Voorstellen”: Van Maine naar Margraten
- Forever Promise Project
- 4 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Toen Barbara en Gerard “Butch” Guimond in januari 2016 voor het eerst in contact kwamen met Paula en Wiel Gielkens, ontvingen zij een foto die het begin zou vormen van een bijzondere band.
Het was de eerste van wat in de loop der jaren honderden foto’s zouden worden, uitgewisseld tussen twee families, één in Maine en één in Nederland, verbonden door de herinnering aan korporaal Alfred “Fred” Guimond, de broer van Butch, die tijdens de Tweede Wereldoorlog op slechts 22-jarige leeftijd om het leven kwam.
Butch was pas één jaar oud toen zijn broer stierf. Hij heeft zelf geen herinneringen aan Fred. Toch zijn Freds leven en dienstbaarheid, dankzij de Nederlandse traditie van grafadoptie op de Netherlands American Cemetery in Margraten, generaties en de oceaan blijven overstijgen.
Al tientallen jaren verzorgen Nederlandse burgers de graven van Amerikaanse militairen die nooit naar huis zijn teruggekeerd. Voor de familie Guimond bracht de ontdekking dat Freds graf niet alleen werd verzorgd, maar ook met zoveel toewijding werd geëerd, troost en een gevoel van verbondenheid dat zij nooit hadden kunnen verwachten.
“Het verdrietige,” vertelde Barbara, “is dat mijn man de laatste nog levende broer of zus van zijn broer is. Terwijl wij ons best doen om dit verhaal met zoveel mogelijk familieleden te delen, zou het voor zijn ouders, broers en zussen zoveel hebben betekend om te weten dat Nederlanders zijn graf sinds het einde van de oorlog hebben verzorgd.”
Barbara en Butch beschouwen inmiddels drie families in Holland als deel van hun eigen familie. Tijdens hun reizen door Limburg bezochten zij plaatsen waar Freds legereenheid was geweest. Daardoor kwamen zij niet alleen dichter bij de geschiedenis van zijn diensttijd, maar ook bij de mensen en gemeenschappen die zijn herinnering levend hebben gehouden.
Paula Gielkens overleed in 2022, maar Wiel, inmiddels 95 jaar oud, blijft trouw in zijn zorg en vriendschap. Toen Barbara hem een kopie stuurde van een recent televisie-interview (link hieronder), schreef hij terug dat haar Nederlands steeds beter werd. “We corresponderen minstens één keer per maand,” zei Barbara, “en we kunnen ons leven niet meer voorstellen zonder deze bijzondere mensen.”
Dat is de kern van Forever Promise Project: families van Amerikaanse militairen helpen om de Nederlandse adoptanten te vinden die hun dierbaren al tientallen jaren eren, en ervoor zorgen dat deze verbindingen bewaard blijven voor toekomstige generaties.
“Hoewel Alfred ‘Fred’ Guimond slechts 22 jaar heeft geleefd, en mijn man pas één jaar oud was toen hij sneuvelde, heeft zijn leven van dienstbaarheid ons nu allemaal samengebracht en zowel families in Holland als hier in Maine voor altijd geraakt,” schreef Barbara.
“Alle families van de overgebleven soldaten moeten deze geweldige mensen leren kennen,” zei zij. “Dank u voor het starten van dit project. Het is van groot belang, zelfs na 81 jaar, juist omdat er nieuwe generaties familieleden zijn die geen idee hebben.”
Het Forever Promise Project brengt familieleden van Amerikaanse militairen die begraven liggen of herdacht worden op de Netherlands American Cemetery in contact met de Nederlandse adoptanten die hen eren. Als uw familie een dierbare heeft die daar begraven ligt of wordt herdacht, nodigen wij u uit om onze vragenlijst in te vullen en te helpen deze betekenisvolle verbindingen voor toekomstige generaties te bewaren.
Wij zijn Barbara en Gerard “Butch” Guimond dankbaar dat zij Freds verhaal met ons hebben gedeeld, en Paula en Wiel Gielkens voor de zorg en toewijding waarmee zij Freds graf hebben geëerd.
Heeft u een verhaal over Forever Promise Project dat u met ons wilt delen? Dan horen wij dat graag. U kunt ons schrijven via info@foreverpromise.org.
Opmerkingen